Pracownicy ratownicy muszą podejmować krytyczne decyzje, gdy mają do czynienia z potencjalnymi urazami kręgosłupa.W niniejszym przewodniku omówiono podstawowe techniki unieruchomienia kręgosłupa EMS, które chronią pacjentów podczas transportu.

W służbie ratunkowej długie deski kręgosłupa służą jako podstawowe narzędzia poruszania się pacjenta.Są również nieocenione w przenoszeniu nieprzytomnych pacjentów przez trudne środowiska, czy to nawigacji po schodach, czy wydobywania ofiar urazów z miejsc kolizji pojazdów..

• Stabilizacja kręgosłupa:Złoty standard w przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa
• Przeniesienie pacjenta:Ułatwia bezpieczne poruszanie się w ograniczonych przestrzeniach lub nierównym terenie
• Pacjenci, którzy nie zareagowali:Zapewnia wsparcie strukturalne osobom niezdolnym do wspierania własnego transportu

• Niestabilne złamania miednicy (ryzyko zaostrzenia uszkodzenia)
• Złamania biodra (potencjał przemieszczenia podczas ruchu)
• Pacjenci, którzy nie tolerują manewrów walcowania kłód

Prawidłowe stosowanie tablicy kręgowej wymaga skoordynowanej pracy zespołu:

1. Przygotowanie:Główny reagownik utrzymuje ręczną stabilizację szyjki macicy podczas kierowania zespołem
2. Pozycja:Dwóch osób zajmuje pozycję boczną, trzymając mocno ręce na kończynach pacjenta (unikając zranionych obszarów)
3. Kontroli ruchu:Na polecenie, zespół wykonuje zsynchronizowane w dół a następnie w górę dostosowania do centrum pacjenta
4. Zabezpieczenie:Metodyczna sekwencja wiązania pierwsze piersi, następnie regiony brzucha/dni miednicy, a następnie dolne kończyny
5. Immobilizacja głowy:Bloki z piany lub ręczniki walcowane, zabezpieczone taśmą krzyżową na poziomie czoła i podbródka
6. Ocena:Ciągłe monitorowanie układu krążenia i neurologiczne przed i po unieruchomieniu
7. Włókno:Wypełnienie luki ręcznikami lub opatrunkami kończy proces

Te kompaktowe alternatywy (często nazywane płytami CPR) doskonale sprawdzają się w ograniczonych przestrzeniach, ale nie posiadają wsparcia dla dolnych kończyn.są stosowane, gdy długie deski nie są bezpośrednio dostępne lub do reanimacji na miękkiej powierzchni.

Ten półtwardy aparat utrzymuje anatomiczne ustawienie podczas ratowania pojazdów, szczególnie cenne dla pacjentów siedzących z podejrzeniem urazu kręgosłupa.uszkodzenia piersiowe, lub uraz tułowia niezgodny z ciśnieniem obwodowym.

Pierwotnie opracowane dla nagłych wypadków w wyścigach Formuły 1, te sztywne systemy służą obecnie do głównych zastosowań EMS.

• Stabilizacja szyjki macicy z jednoczesnym umieszczeniem obroży
• Zabezpieczenie sekwencyjne: tułowie przed kończynami
• Immobilizacja głowy za pomocą zintegrowanych skrzydeł i pasów
• Podnoszenie zespołu na wtórne urządzenia transportowe

Prawidłowe wykonanie wymaga ćwiczenia w koordynacji zespołu i ciągłej oceny neurologicznej przez cały proces.